สหภาพแอฟริกา (African Union) ซึ่งเป็นกลุ่มความร่วมมือระหว่างประเทศในภูมิภาคแอฟริกา ที่มีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์การพัฒนา ทรัพยากร และการแข่งขันอิทธิพลระหว่างประเทศมหาอำนาจ จัดการประชุมสุดยอดครั้งที่ 39 ใน 13-15 กุมภาพันธ์ 2569 ที่สำนักงานใหญ่ของสหภาพแอฟริกา กรุง Addis Ababa เมืองหลวงของเอธิโอเปีย โดยเป็นการประชุมประจำปี ที่มีผู้นำและผู้แทนระดับสูงจากรัฐบาลประเทศสมาชิกจำนวน 55 ประเทศ เข้าร่วมการประชุม เพื่อทบทวนผลงานของสหภาพ รับรองรายงานความคืบหน้าที่สำคัญในภูมิภาค และแนวทางการปฏิรูปองค์กรเพื่อดำเนินงานด้านความมั่นคงและสันติภาพต่อไป
ประเด็นสำคัญในการประชุมของสหภาพแอฟริกาครั้งนี้ คาดว่าจะเน้นเสริมสร้างความมั่นคงในมิติการเมือง ความมั่นคงมนุษย์และการปกป้องทรัพยากรธรรมชาติ ผลกระทบต่อการพัฒนาภูมิภาคแอฟริกาในห้วงที่ระเบียบโลกเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะกรณีประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ ยุติโครงการให้ความช่วยเหลือด้านสาธารณสุข การศึกษา และการพัฒนาในต่างประเทศจำนวนมาก รวมทั้งระงับโครงการสนับสนุนผู้อพยพและผู้ลี้ภัย ส่งผลกระทบต่อการดำเนินนโยบายของประเทศในภูมิภาคแอฟริกาที่พึ่งพาความช่วยเหลือจากสหรัฐฯ และองค์กรนานาชาติ ตลอดจนความปลอดภัยของผู้อพยพที่ต้องการเดินทางไปทำงานในสหรัฐฯ ด้วย
ที่ผ่านมา ภูมิภาคแอฟริกาได้รับความช่วยเหลือจากสหรัฐฯ ผ่านโครงการของสำนักงานเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ หรือ USAID ซึ่งปัจจุบันประธานาธิบดีทรัมป์สั่งยุติการดำเนินงานไปแล้ว ทำให้นักวิชาการในภูมิภาคแอฟริกาเชื่อว่านโยบายของสหรัฐฯ จะส่งผลกระทบต่อความมั่นคงมนุษย์ในแอฟริกา นอกจากนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายของสหรัฐฯ ต่อภูมิภาคแอฟริกามีมุมมองว่าทิศทางการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐฯ ในสมัยประธานาธิบดีทรัมป์นั้นไม่แน่นอนและคาดการณ์ยาก ทำให้ประเทศในแอฟริกาต้องร่วมมือกันกำหนดแนวทางร่วมที่จะเจรจากับสหรัฐฯ เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรอง เพราะมีความเป็นไปได้สูงที่ผู้นำสหรัฐฯ จะใช้วิธีการเจรจาแบบทวิภาคีมากกว่าสนับสนุนความร่วมมือแบบพหุภาคี รวมทั้งเน้นผลประโยชน์ด้านเศรษฐกิจและทรัพยากรธรรมชาติ มากกว่าความมั่นคง
แม้ว่าภูมิภาคแอฟริกาจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของผู้นำสหรัฐฯ แต่นักวิเคราะห์ก็มีมุมมองว่าการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันอาจเป็นผลดีที่จะกระตุ้นให้สหภาพแอฟริกาและประเทศต่าง ๆ ต้องลดการพึ่งพาสหรัฐฯ และร่วมมือกันในภูมิภาคมากขึ้นเพื่อเสริมสร้างความมั่นคงในระยะยาว โดยอาจเริ่มจากการเน้นย้ำความสำคัญของกฎหมายระหว่างประเทศ และมีบทบาทนำในการสนับสนุนโลกที่มีหลายขั้วอำนาจ รวมทั้งความร่วมมือแบบพหุภาคี
