สมาชิก OPEC+ 8 ประเทศ (ซาอุดีอาระเบีย รัสเซีย อิรัก สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คูเวต คาซัคสถาน แอลจีเรีย และโอมาน) ตกลงกันในที่ประชุม เมื่อ 5 เมษายน 2569 ว่า ในห้วงพฤษภาคม 2569 สมาชิก 8 ประเทศจะเพิ่มโควตาการผลิตน้ำมัน 206,000 บาร์เรลต่อวัน เพื่อช่วยรักษาเสถียรภาพราคาน้ำมันที่หายไปจากตลาดพลังงานโลก ที่ประชุมยังเห็นว่าความเสียหายต่อโครงสร้างพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับการผลิตน้ำมันและก๊าซ ต้องใช้เวลาพอสมควรในการฟื้นตัว และให้ความสำคัญต่อความมั่นคงทางทะเลที่เป็นเส้นทางขนส่งพลังงานโลก ซึ่งได้แก่ ช่องแคบฮอร์มุซ
การเพิ่มโควตาการผลิตน้ำมัน 206,000 บาร์เรลต่อวันของสมาชิก OPEC+ 8 ในห้วงพฤษภาคม 2569 และการปล่อยน้ำมันออกจากคลังสำรองของสมาชิกทบวงพลังงานระหว่างประเทศ (IEA) ก่อนหน้านี้ จำนวน 400 ล้านบาร์เรล อาจไม่ช่วยผ่อนคลายวิกฤตพลังงานโลกได้มากนัก เพราะราคาตลาดพลังงานโลกในห้วงนี้ และต่อไปอีกระยะหนึ่ง ขึ้นอยู่กับความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ มากกว่านโยบายการเพิ่มการผลิต เพราะการเข้าควบคุมช่องแคบฮอร์มุซของอิหร่าน และโจมตีแหล่งพลังงานกันไปมาระหว่างอิหร่านกับพันธมิตรของสหรัฐฯ ในตะวันออกกลางทำให้การไหลเวียนของพลังงานของโลกได้รับผลกระทบ
ทบวงพลังงานระหว่างประเทศประเมินว่า น้ำมันดิบของโลกเมื่อ มีนาคม 2569 อาจหายไปวันละประมาณ 8 ล้านบาร์เรล/วัน ส่วนบริษัทด้านน้ำมันที่มีชื่อเสียงประเมินว่า นับแต่เกิดความขัดแย้งครั้งนี้ หากประเมินถึงกลาง มีนาคม 2569 น้ำมันดิบในตลาดโลกหายไป 133 ล้านบาร์เรล สำหรับแนวโน้มความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและสหรัฐฯ กับอิหร่านยังตึงเครียด จากการที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ขู่โจมตีเต็มอิหร่านเต็มรูปแบบ หากไม่ยอมบรรลุข้อตกลงสันติภาพ และเปิดช่องแคบฮอร์มุซ ภายใน 7 เมษายน 2569 ตามเวลาไทย และเมื่อ 5 เมษายน 2569 ประกาศขยายเวลาต่อไปอีก 24 ชั่วโมง
อิหร่านพร้อมจะตอบโต้สหรัฐฯ และมีการโจมตีเป้าหมายทางพลังงานประเทศในภูมิภาคตะวันออกกลางเป็นระยะ ๆ เช่น ใช้โดรนโจมตีโครงสร้างพื้นฐานน้ำมันของคูเวต เมื่อ 5 เมษายน 2569 และในวันเดียวกัน กองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลาม (IRGC) แถลงเมื่อ 5 เมษายน 2569 ว่า ช่องแคบฮอร์มุซ จะไม่มีวันกลับคืนสู่สภาพเดิม อิหร่านกำลังจัดระเบียบการเดินเรือในช่องแคบฮอร์มุซใหม่ เช่น สหรัฐฯ และอิสราเอลจะถูกห้ามเดินเรือผ่านโดยเด็ดขาด รวมทั้งประเทศที่คว่ำบาตรอิหร่านเพียงฝ่ายเดียว และเก็บค่าธรรมเนียมโดยจ่ายเป็นเงินเรียลของอิหร่าน
