รัฐบาลสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE) เมื่อ 28 เมษายน 2569 ประกาศว่า UAE จะถอนตัวจากการเป็นสมาชิกกลุ่มผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ของโลก ได้แก่ OPEC และ OPEC+ ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 2569 เป็นต้นไป โดยให้เหตุผลว่า UAE จะให้ความสำคัญกับผลประโยชน์แห่งชาติมากขึ้น ตามยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติระยะยาว และวิสัยทัศน์ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศให้มั่นคง ขณะเดียวกันก็เพื่อบริหารจัดการวิกฤตการส่งออกพลังงานในปัจจุบันที่เป็นผลจากสงครามสหรัฐฯ-อิหร่าน
UAE ย้ำว่าที่ผ่านมาได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นสมาชิกกลุ่ม OPEC และ OPEC+ อย่างดี ให้ความร่วมมืออย่างจริงจังและเสียสละเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม โดย UAE เป็นประเทศผู้ผลิตน้ำมันมากเป็นอันดับที่ 4 ของกลุ่ม รองจากซาอุดีอาระเบีย อิรัก และอิหร่าน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันสถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างมาก UAE ตระหนักว่าถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลจะต้องให้ความสำคัญกับการปกป้องผลประโยชน์แห่งชาติเป็นอันดับแรก ทั้งนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของ UAE ตอบคำถามผู้สื่อข่าวต่างประเทศ โดยยืนยันว่า UAE ตัดสินใจโดยไม่ได้ปรึกษาหารือกับประเทศสมาชิก OPEC อื่น ๆ รวมทั้งซาอุดีอาระเบีย แม้ว่าซาอุดีอาระเบียจะเป็นมหาอำนาจของกลุ่ม OPEC ก็ตาม
UAE เป็นสมาชิกกลุ่ม OPEC ตั้งแต่ปี 2510 ทำให้มีอำนาจและบทบาทในฐานะสมาชิกกลุ่มประเทศผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ของโลกที่การเมืองและเศรษฐกิจมีเสถียรภาพสูง มีกำลังการผลิตน้ำมันประมาณ 4.8 ล้านบาร์เรล/วัน รวมทั้งมีศักยภาพในการผลิตน้ำมันเพิ่ม การที่ UAE ถอนตัวจากสมาชิก OPEC อาจส่งผลกระทบต่ออำนาจและบทบาทของประเทศผู้ผลิตน้ำมันด้านการควบคุมปริมาณการผลิตและกำหนดราคาน้ำมันโลก รวมทั้งอาจทำให้ซาอุดีอาระเบีย ต้องเผชิญแรงกดดันในการบริหารจัดการบทบาทของกลุ่ม OPEC เพียงลำพัง
ตั้งแต่เกิดสงครามสหรัฐฯ-อิหร่านรอบปัจจุบัน เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2569 UAE และกลุ่มประเทศรอบอ่าวที่เป็นสมาชิก OPEC เผชิญความท้าทายในการส่งออกน้ำมันและพลังงานผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งปัจจุบันตกเป็น “ตัวประกัน” และสมรภูมิการเผชิญหน้าทางทหารระหว่างคู่ขัดแย้ง สำหรับสมาชิกกลุ่ม OPEC ที่ผ่านมามีจำนวน 12 ประเทศ เรียงตามปริมาณการผลิตน้ำมัน ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย อิรัก อิหร่าน UAE คู่เวต ไนจีเรีย ลิเบีย เวเนซุเอลา อัลเจเรีย สาธารณรัฐคองโก กาบอง และกินี ส่วนสมาชิกกลุ่ม OPEC+ ได้แก่ รัสเซีย เม็กซิโก คาซัคสถาน โอมาน อาเซอร์ไบจาน มาเลเซีย บาห์เรน บรูไน ซูดานใต้ และซูดาน
