นายกรัฐมนตรีเคียร์ สตาร์เมอร์ของสหราชอาณาจักร เผชิญความเสี่ยงทางการเมือง หลังจากสมาชิกพรรคแรงงานของสหราชอาณาจักรมากกว่า 80 คน จากทั้งหมด 403 คน กดดันให้ลาออกจากตำแหน่ง เพื่อรับผิดชอบที่ทำให้พรรคสูญเสียคะแนนนิยมในการเลือกตั้งท้องถิ่นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2569 และรับผิดชอบกรณีล้มเหลวในการแก้ไขปัญหาค่าครองชีพสูงขึ้นในประเทศ ซึ่งปัจจัยหนึ่งมาจากความขัดแย้งในภูมิภาคตะวันออกกลางที่ส่งผลกระทบต่อพลังงาน
นายกรัฐมนตรีสตาร์เมอร์ปฏิเสธข้อเรียกร้อง และเมื่อ 12 พฤษภาคม 2569 มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีสตาร์เมอร์ พบหารือกับนายเวส สตรีทติ้ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งมีโอกาสจะเป็นผู้ชิงตำแหน่งผู้นำพรรคแรงงานและนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ทำให้สื่อทั่วโลกสนใจและติดตามพัฒนาการทางการเมืองภายในของสหราชอาณาจักรครั้งนี้ เนื่องจากจะเป็นความเคลื่อนไหวทางการเมืองก่อนสมเด็จพระราชาธิบดีชาร์ลส์ที่ 3 จะกล่าวสุนทรพจน์ครั้งสำคัญ หรือ The King’s Speech ที่รัฐสภาสหราชอาณาจักรใน 13 พฤษภาคม 2569
สำหรับสมาชิกพรรคแรงงานที่มีโอกาสเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรคนใหม่ ได้แก่ 1) นาย สตรีทติ้ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2) นายแอนดี เบอร์นแฮม นายกเทศมนตรีเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ และ 3) นางแองเจลา เรย์เนอร์ รองนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นสตรีผู้ทรงอิทธิพลในการเมืองสหราชอาณาจักร
การเปลี่ยนแปลงนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรจะเกิดขึ้นได้จาก 3 กรณี ได้แก่ 1) พรรคการเมืองอื่นชนะการเลือกตั้ง 2) นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันลาออกจากตำแหน่ง หรือ 3) สมาชิกพรรคการเมืองที่เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล จำนวน 81 คน หรือร้อยละ 20 ของพรรค ประกาศชื่อผู้เข้าชิงตำแหน่งแทน หรือการท้าชิงตำแหน่ง (challenge) ทั้งนี้ นายกรัฐมนตรีสตาร์เมอร์รับตำแหน่งต่อจากนายกรัฐมนตรีริชี ซูนัค เมื่อปี 2567 หลังจากพรรคแรงงานชนะการเลือกตั้งเหนือพรรคอนุรักษ์นิยม ที่ผ่านมาเผชิญความท้าทายจากสถานการณ์เศรษฐกิจในประเทศที่ตกต่ำ และสถานการณ์ต่างประเทศที่ขัดแย้งสูง
