![]()

องค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน (IOM) และสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) แสดงความกังวลเมื่อ 16 กรกฎาคม 2569 เกี่ยวกับความปลอดภัยของชาวโรฮีนจาที่อพยพออกจากเมียนมาทางเรือ เนื่องจากมีรายงานว่าเรือของผู้อพยพจำนวน 2 ลำสูญหาย และอาจทำให้ชาวโรฮีนจาจากรัฐยะไข่ของเมียนมา และบางส่วนเดินทางมาจากค่ายผู้ลี้ภัยในเมืองค็อกซ์บาซาร์ของบังกลาเทศ จำนวน 500 คน เสียชีวิต ตั้งแต่ปลาย มิถุนายน 2569 สำหรับสาเหตุที่ทำให้องค์กร IOM และ UNHCR แสดงความกังวล เนื่องจากไม่สามารถติดต่อเรือดังกล่าวได้ และมีรายงานเรือจมบริเวณชายฝั่งเมียนมา แต่ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียด
ในห้วงปี 2569 มีชาวโรฮีนจาที่เสียชีวิตระหว่างการอพยพจากเมียนมาไปทางเรือ จำนวนอย่างน้อย 300 คน โดยเป็นชาวโรฮีนจาที่ต้องการอพยพหนีภัยความขัดแย้งและการละเมิดสิทธิมนุษยชนในเมียนมา สถานการณ์ดังกล่าวสะท้อนว่าเหตุการณ์ด้านความมั่นคงและการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง รวมทั้งชาติพันธุ์ในเมียนมายังไม่มีเสถียรภาพ ยังคงมีความรุนแรงและทำให้ชาวโรฮีนจาต้องการอพยพออกจากพื้นที่ แม้ว่าจะเผชิญความเสี่ยงสูงในการเดินทาง เพราะการเดินทางด้วยเรือในช่วงที่สภาพอากาศแปรปรวน ทำให้การเดินทางไปปลอดภัย
ความปลอดภัยของชาวโรฮีนจาที่ต้องการอพยพจากเมียนมาไปยังมาเลเซีย ยังคงเป็นประเด็นที่องค์กรปกป้องสิทธิมนุษยชนในต่างประเทศให้ความสนใจ และติดตามรายงานต่อเนื่อง พร้อมกับเชื่อมโยงกับมาตรการแก้ไขปัญหาของไทย ซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านเมียนมา และเคยมีส่วนร่วมในการป้องกันการค้ามนุษย์ รวมทั้งการแสวงประโยชน์จากชาวโรฮีนจา
ชาวโรฮีนจามีแนวโน้มอพยพออกจากเมียนมามากขึ้น เนื่องจากการตั้งถิ่นฐานในเมียนมาและบังกลาเทศนั้นไม่ปลอดภัย ทำให้ประเด็นชาวโรฮีนจาจะได้รับความสนใจจากนานาชาติอย่างต่อเนื่อง พิจารณาจากสหประชาชาติ (UN) เคยเรียกร้องให้ประเทศต่าง ๆ ร่วมกันจัดตั้ง “เส้นทาง” ที่ปลอดภัยสำหรับชาวโรฮีนจา แต่ยังไม่สำเร็จ โดยมีรายงานว่ากองทัพเรือมาเลเซียสกัดกั้นและผลักดันเรือของผู้อพยพชาวโรฮีนจาอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ IOM และ UNHCR เตือนด้วยว่า การอพยพของชาวโรฮีนจาทางเรือที่ไม่ปลอดภัย อาจเป็นปัจจัยเสริมให้ขบวนการค้ามนุษย์และอาชญากรรมข้ามชาติแสวงประโยชน์มากขึ้น ด้วยการเสนอช่องทางหรือวิธีการอื่น ๆ เพื่อลดความเสี่ยงภัยในการเดินทางออกจากเมียนมา แต่ผิดกฎหมาย ดังนั้น IOM และ UNHCR จึงเน้นย้ำให้นานาชาติร่วมกันปกป้องสิทธิและช่วยเหลือชาวโรฮีนจาตามระเบียบและกฎหมายระหว่างประเทศ เพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มชาติพันธุ์ดังกล่าวตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรมข้ามชาติ หรือความรุนแรง







